【发布时间】:2015-02-14 20:31:55
【问题描述】:
我正在学习/试验 Rust,在我发现这种语言的所有优雅中,有一个特性让我感到困惑并且似乎完全不合适。
Rust 在进行方法调用时会自动取消引用指针。我做了一些测试来确定确切的行为:
struct X { val: i32 }
impl std::ops::Deref for X {
type Target = i32;
fn deref(&self) -> &i32 { &self.val }
}
trait M { fn m(self); }
impl M for i32 { fn m(self) { println!("i32::m()"); } }
impl M for X { fn m(self) { println!("X::m()"); } }
impl M for &X { fn m(self) { println!("&X::m()"); } }
impl M for &&X { fn m(self) { println!("&&X::m()"); } }
impl M for &&&X { fn m(self) { println!("&&&X::m()"); } }
trait RefM { fn refm(&self); }
impl RefM for i32 { fn refm(&self) { println!("i32::refm()"); } }
impl RefM for X { fn refm(&self) { println!("X::refm()"); } }
impl RefM for &X { fn refm(&self) { println!("&X::refm()"); } }
impl RefM for &&X { fn refm(&self) { println!("&&X::refm()"); } }
impl RefM for &&&X { fn refm(&self) { println!("&&&X::refm()"); } }
struct Y { val: i32 }
impl std::ops::Deref for Y {
type Target = i32;
fn deref(&self) -> &i32 { &self.val }
}
struct Z { val: Y }
impl std::ops::Deref for Z {
type Target = Y;
fn deref(&self) -> &Y { &self.val }
}
#[derive(Clone, Copy)]
struct A;
impl M for A { fn m(self) { println!("A::m()"); } }
impl M for &&&A { fn m(self) { println!("&&&A::m()"); } }
impl RefM for A { fn refm(&self) { println!("A::refm()"); } }
impl RefM for &&&A { fn refm(&self) { println!("&&&A::refm()"); } }
fn main() {
// I'll use @ to denote left side of the dot operator
(*X{val:42}).m(); // i32::m() , Self == @
X{val:42}.m(); // X::m() , Self == @
(&X{val:42}).m(); // &X::m() , Self == @
(&&X{val:42}).m(); // &&X::m() , Self == @
(&&&X{val:42}).m(); // &&&X:m() , Self == @
(&&&&X{val:42}).m(); // &&&X::m() , Self == *@
(&&&&&X{val:42}).m(); // &&&X::m() , Self == **@
println!("-------------------------");
(*X{val:42}).refm(); // i32::refm() , Self == @
X{val:42}.refm(); // X::refm() , Self == @
(&X{val:42}).refm(); // X::refm() , Self == *@
(&&X{val:42}).refm(); // &X::refm() , Self == *@
(&&&X{val:42}).refm(); // &&X::refm() , Self == *@
(&&&&X{val:42}).refm(); // &&&X::refm(), Self == *@
(&&&&&X{val:42}).refm(); // &&&X::refm(), Self == **@
println!("-------------------------");
Y{val:42}.refm(); // i32::refm() , Self == *@
Z{val:Y{val:42}}.refm(); // i32::refm() , Self == **@
println!("-------------------------");
A.m(); // A::m() , Self == @
// without the Copy trait, (&A).m() would be a compilation error:
// cannot move out of borrowed content
(&A).m(); // A::m() , Self == *@
(&&A).m(); // &&&A::m() , Self == &@
(&&&A).m(); // &&&A::m() , Self == @
A.refm(); // A::refm() , Self == @
(&A).refm(); // A::refm() , Self == *@
(&&A).refm(); // A::refm() , Self == **@
(&&&A).refm(); // &&&A::refm(), Self == @
}
所以,似乎或多或少:
- 编译器将根据需要插入尽可能多的取消引用运算符来调用方法。
- 编译器在解析使用
&self(引用调用)声明的方法时:- 首先尝试调用
self的单个取消引用 - 然后尝试调用
self的确切类型 - 然后,尝试为匹配插入尽可能多的取消引用运算符
- 首先尝试调用
- 使用
self(按值调用)对T类型声明的方法的行为就像它们使用&self(按引用调用)对&T类型声明并调用对任何内容的引用位于点运算符的左侧。 - 首先使用原始内置解引用尝试上述规则,如果没有匹配,则使用具有
Dereftrait 的重载。
确切的自动取消引用规则是什么?任何人都可以为这样的设计决定提供任何正式的理由吗?
【问题讨论】:
-
我已将其交叉发布到Rust subreddit,希望得到一些好的答案!
-
为了获得更多乐趣,请尝试在仿制药中重复实验并比较结果。
标签: rust reference language-lawyer